Duiven zijn vogels die in vele streken van de wereld en in uiteenlopende natuurlijke omstandigheden leven, met als mogelijke uitzondering de ijskoude poolgebieden. Binnen de duivenfamilie worden gewoonlijk tientallen soorten en meer dan 300 variëteiten onderscheiden. Het fokken van duiven is nog steeds een populaire hobby en deze vogels worden gehouden om hun heerlijke vlees te verkopen, om deel te nemen aan prestigieuze tentoonstellingen en ook voor sportwedstrijden. Sierduiven zijn waarschijnlijk de meest talrijke groep, en hoewel ze een kleine utilitaire functie hebben, worden ze vooral gehouden om hun grote esthetische waarde.
Een korte geschiedenis van de duivenfokkerij
Al in de oudheid werden duiven behandeld als offervogels of als voedsel voor mensen. De Romeinen, vóór onze jaartelling, begonnen ze te selecteren op specifieke kenmerken en creëerden zo fokgroepen. De nadruk lag echter op het nut van de duiven en niet alleen op hun schoonheid. In die tijd werden postduiven ontwikkeld, die gedurende vele eeuwen werden gebruikt voor langeafstandscommunicatie tussen mensen.
Sierduiven gaan terug tot de moderne tijd, toen individuen van verschillende types zodanig werden gekruist dat hun beste uiterlijke kenmerken naar voren kwamen. Tegenwoordig domineren deze tentoonstellingen. Er zijn vele rassen ontstaan, met kenmerken die variëren van grootte tot kleur en verenkleed. De schoonheid van deze vogels is fascinerend, en hun karakter en domesticatiemogelijkheden zorgen ervoor dat veel kwekers aan hen gehecht raken en hen zelfs namen geven.
Sierduiven in de kweek - enige basisinformatie over hun kenmerken
Alleen al de naam van de groep: sierduiven, suggereert het feit dat ze zich onderscheiden door hun originele uiterlijk. Dit kan de heldere kleur en het ongewone patroon van het verenkleed zijn, de uiterlijke kenmerken of de onverwachte vorm en structuur van de snavel of het hele lichaam.
De duiven van Australië en Zuid-Azië zijn bijzonder divers wat soorten en rassen betreft. Deze vogels zijn echter uitsluitend aangepast aan warme en zelfs hete klimaten en zijn niet geschikt om in de koudere klimatologische omstandigheden van het noordelijk halfrond te worden gehouden. In Polen zijn er verschillende sierrassen die een hoog overlevings- en voortplantingsvermogen hebben. Er is een vrij grote verscheidenheid onder hen, en fokkers kiezen die welke goed werken voor de individuele omstandigheden van de fokkerij.
In tegenstelling tot hun wilde verwanten zijn veel sierduiven bij uitstek geschikt voor binnenhuisvesting omdat ze minder behoefte hebben om te vliegen. Sommige rassen zijn bijna vergeten wat het is om hoog te vliegen. Hoewel er ook hoogvliegende vogels zijn, ook geclassificeerd als sierduiven. Ze hebben echter verschillende kweekomstandigheden nodig.
Is het de kleur die sierduiven zo aantrekkelijk maakt?
De kleur van sierduiven kan zeer onverwacht en gevarieerd zijn: van lichtgroen tot felrood en bruin. Binnen elk ras komen veel kleurvariaties voor. Daarom dient de kleur zelden als herkenningsteken voor een bepaald duivenras, maar wordt vertrouwd op fysieke verschillen.
Vermeldenswaard is hier dat hun grootte ook aanzienlijk kan variëren. Er zijn individuen zo klein als een leeuwerik, maar ook individuen zo groot als een grote kip. Sierduiven zijn meestal schuw, dus hun verzorging moet zeer voorzichtig en voorzichtig zijn.
De beste Poolse sierduivenrassen
De namen van sierduivenrassen werden vaak afgeleid van de namen van de regio's waar dit of dat ras werd gekweekt. Soms weerspiegelde de naam het verband tussen de uiterlijke kenmerken van de duif, zijn individuele karaktereigenschappen en zelfs enkele overeenkomsten met andere dieren, niet alleen vogels.
In Polen zijn meer dan een dozijn sierduivenrassen geregistreerd, waarvan de volgende drie een speciale vermelding verdienen:
- Poolse Lynx. Het is een duif van de gevormde groep, waarvan de oorsprong teruggaat tot de 17e eeuw. Hij weegt meer dan een halve kilo, heeft een karakteristiek gebogen lichaam en rode ogen, en korte, wijd uit elkaar staande poten. De kleur van deze duiven varieert en er komen rode, gele en blauwe variëteiten voor.
- Bialystok Crimson. Het is een modern ras dat al in de 20e eeuw is ontstaan in het noordoosten van Polen. Hij onderscheidt zich door zijn specifieke pet, heeft een korte snavel en een fier vooruitgeschoven borst. Eerst waren het vliegduiven, postduiven, en zo worden ze nog steeds genoemd. Vanwege hun schoonheid, hun witte verenkleed met kleurrijke vlekken op kop en staart, worden ze echter ook als zeer decoratief beschouwd.
- Poznan gekleurde duif. Duiven van dit ras stammen af van de oudste duivenfokkerij, die in de 16e eeuw in Groot-Polen tot stand kwam. Het zijn kleine vogels met een brede en korte nek, een geaccentueerd voorhoofd en een korte snavel. Ze hebben veel esthetische kwaliteiten, waaronder een decoratieve kroon van veren op hun kop, die aan de achterkant wit en aan de voorkant ongewoon gekleurd zijn.
Ondanks hun minimale gebruikswaarde zijn sierduiven nog steeds erg populair en gewild bij vogelaars. Elk jaar worden over de hele wereld verschillende nieuwe rassen gefokt om aan de behoeften van meer fokkers te voldoen.
